यवतमाळ येथे अजूनही पाणी टंचाई

                    सध्या यवतमाळ येथे पाणी टंचाईने जनता विशेषत: महिलावर्ग त्रस्त झाली आहे येथे गेल्या अनेक वर्षापासून एकदिवसाआढ पाणी सोडल्या जाते यावतमाळची जनता सहनशील असल्याने भरपूर प्रमाणात पाऊस पडूनही दररोज पाणी सोडल्या गेले नाही  सध्या विदर्भात उन्हाची तीव्रता वाढलीय त्यात पाणी प्रश्नही पेटलाय काही भागातील महिलांनी तर पाणी पुरवठा विभागात जाऊन तिथल्या अधिकाऱ्यांना धारेवर धरत पाणी वेळेवर व व्यवस्थित सोडले नाही तर तुम्हालाच आता पाणी पाजावे लागेल असा दमही भरला पण तरीही कधी पाइप लाइन फुटल्यामुळे ,कधी भारनियमामुळे टाकीत पाणी भरल्या न गेल्याने तर कधी व्हाल्व बिघडल्यामुळे पाणी सोडण्यात दिरंगाई होत असल्याचे संबंधित अधिकारी सांगतात विशेष म्हणजे ह्या वर्षी भरपूर प्रमाणात पाऊस पडला पुरामुळे घरे,दुकाने शेतीच अतोनात नुकसान झाले धरणाची दारे उघडावी लागली त्या मुळे धरणात यवतमाळ करांना वर्षभर पुरेल इतका पाणी साठा होता ,अजूनही आहे कारण ह्या वर्षी मधून अधून सतत पावसाने हजेरी लावली नुकत्याच झालेल्या गारपिटीने तर हाहाकार माजवत शेतकऱ्यांचे अतोनात नुकसान केले पण पाणीसाठ्यात वाढ झाली तरीही पाणी टंचाई का?
                         तीस वर्षा पूर्वी यवतमाळात पाण्याचा सुकाळ होता दररोज भरपूर पाणी सोडल्या जायचे पाणी थोडेसेच भरले की पुरायचे पाणी जास्त दाबाने येत असल्याने वरच्या मजल्या वरही पाणी यायचे त्या मुळे टिल्लू पंप वापरात नव्हते दरम्यान अरुणावती प्रकल्प व इतर धरणे झाली पण लोकसंखेच्या तुलनेत पाण्याचे व्यवस्थित नियोजन झाले नाही पुरेशा पाणी टाक्या बांधल्या गेल्या नाहीत मागच्या काही वर्षात यवतमाळात दुष्काळही  पडला तरीही पाणी प्रश्न व्यवस्थित हाताळला गेला नाही सध्या मोदी सरकारचे वारे वहात आहेत पण यवतमाळ कर म्हणतात आम्हाला विशेष फरक पडला नाही कारण गेली अनेक वर्ष भावना गवळीच सत्तेत आहेत 
                           आतातरी पाऊस सुरु होण्याआधी पाणी प्रश्न त्वरेने सोडवावा अशी जनतेची मागणी आहे सध्या पाणी उशिराने खूप कमी दाबाने एक दिवसाआड सोडल्या जातेय ते दररोज जास्त दाबाने सोडण्यासाठी प्रयत्न करणे आवश्यक आहे 

बाजारात हापूस दाखल पण चव मात्र आंबट

                                              यवतमाळ येथील बाजारात सध्या भरपूर प्रमाणात आंबे विक्रीसाठी आले आहेत त्यात बेगनपल्ली,लालबाग,दशेरी, केसर नीलम,हापूस ह्या जातीच्या आंब्याचा समावेश आहे रसाचे गावरानी आंबे मात्र तुलनेने खूप कमी प्रमाणात मिळत आहेत कारण ह्या वर्षी झालेल्या अवकाळी पावसा मुळे  व गारपिटीमुळे अनेक ठिकाणच्या आंब्याच्या झाडावरचा बहर गळून गेला.ज्यांच्या झाडावरचे आंबे राहिले त्यांनी आंब्याचा दर वाढवला असून ते ८० ते १०० रुपये किलो ह्या भावाने विकल्या जात आहेत शिवाय आंबे विकत घेताना गोड चव असणारे आंबे{नमुना }घरी आणल्यावर मात्र आंबट व पातळ रसाचे निघतात .गेल्या चारपाच वर्षात तसेही गावरानी गोड चवीचे दाट रसाचे आंबे यवतमाळच्या बाजारातून मिळेनासेच झालेत ,हीच गोष्ट बाकीच्याही आंब्याच्या बाबतीत घडतेय त्या मुळे  ह्या वर्षी आंबे सर्रास आंबट निघत आहेत .

                                              हापूस आंब्यातही होतेय फसवणूक 

                           सध्या बाजारात हापूस आंबेही विक्रीसाठी आले असून त्यात कर्नाटक ,हैद्राबाद आणि कोकण येथून हापूस विक्रीसाठी आले असल्याचे विक्रेते सांगतात हे आंबेही सर्रास आंबट निघत असून नमुना दाखवतानाची चव कधी गोड तर कधी सपक ,कडवट लागते शिवाय त्याचा रस किंचित कडवट आंबट ,सपक असून हे आंबे खरोखरच हापूस आहेत का ? असा प्रश्न पडतो ह्या बाबतीत फळवाल्या कडे विचारणा केल्यावर ते म्हणतात कि बाजारात असेच आंबे मिळतात आम्ही तरी काय करणार . सध्या कृत्रिम रित्या आंबे पिकवल्या जात असल्याच्या बातम्या दूरदर्शन वरील वाहिन्या वरून दाखवल्या जात आहेत येथील आंब्यांची चव पाहता हे हापूस आंबे देखील calcium carbide ने पिकवल्या जात असण्याची शक्यता नाकारता येत नाही शिवाय ह्या आंब्यांचा भाव देखील खूप असून कर्नाटक हापूस १२०-१६० रुपये किलो तर कोकण हापूस ६००रुपये डझन प्रमाणे विकल्या जात असून ग्राहकांची फसवणूक होत आहे तरी संबंधितानी ह्या कडे लक्ष द्यावे आणि नागरिकांनी देखील आंबे विकत घेताना  नीट पाहून घ्यावेत. 

दिमाखदार सोहळ्याने सारेगमपची सांगता

        जुईली जोगळेकर ठरली सारेगमपच्या ह्या पर्वाची महागायिका
         
             रविवारी रंगलेल्या चार तासाच्या सारेगमप च्या अखेरच्या सुरेल गीतांच्या मैफिलीत हरिहरन,स्वप्नील बांदोडकर, बेला शेंडे ,सावनी रवींद्र आणि आधीच्या शेवटच्या एपिसोडमध्ये कविता कृष्ण्मुर्तीने आपल्या सुरेल आवाजात उत्तमोत्तम गाणी सादर करून रसिक प्रेक्षकांना रिझवले नेहमी प्रमाणेच अभिजित खांडकेकर याच्या खटयाळ सुत्रसंचलनाने प्रेक्षकांची करमणूक तर केलीच शिवाय ह्या वेळेस त्याला फु बाई  फु च्या कलाकारांनी हसवणुकीत साथ दिली अवधूत गुप्तेची खास अवधूत स्टाइल दिलखुलास दाद ,तौफिक कुरेशींनी देखील तेव्हढ्याच उत्स्फूर्ततेन केलेलं कौतुक आणि मनमोकळी दिलेली दाद ,आणि आधीच्या सारेगमप च्या विजेत्यांची ह्या कार्यक्रमातील उपस्थिती ह्या मुळे कार्यक्रम कंटाळवाणा न होता उतरोत्तर रंगत गेला विशेष म्हणजे ह्या कार्यक्रमात जेव्हा जयंत पानसरे ,जुईली जोगळेकर ,रेश्मा कुलकर्णी ,प्रल्हाद जाधव आणि महेश कंटे ह्यांनी गायलेल्या तोडीस तोड  जुन्या नव्या गाण्याच्या तालावर त्यांच्या आईवडिलांसोबत प्रेक्षकांनी देखील ताल धरत डान्स केला.
                 सात शहरातून आलेल्या १५ ते ३० वयोगटातील तरुण गायकांच्या ह्या स्पर्धेत प्रथम १४ गायक ,गायिका आणि नंतर सात गायक ,गायीकांची निवड करण्यात आली होती तर शेवटी फक्त पाचजण अंतिम फेरी साठी निवडण्यात आले होते त्यात डोंबिवलीची रेश्मा कुलकर्णी [जिच तौफिक कुरेशी, अवधूत गुप्ते आणि अभिजित खांडकेकर ह्यांनी कट्यार कुलकर्णी अस नामकरण केल होत] तर पुण्याची जुईली जोगळेकर [जिला हे सारे चॉकलेट गर्ल म्हणत]सोलापूरचा जयंत पानसरे ,कोल्हापूरचा प्रल्हाद जाधव आणि मुरबाडचा महेश कंटे ह्यांचा समावेश होता ह्या वेळच्या सारेगमप च्या पर्वाचे वैशिष्ट म्हणजे ह्या एपिसोड मध्ये एकदा बाद ठरवलेल्या स्पर्धकाला पुन्हा कॉल back करून बोलावले नव्हते त्या मुळेच प्रेक्षकांना हि स्पर्धा आवडली परीक्षक म्हणून अवधूत गुप्ते आणि तौफिक कुरेशींनी कधी परखडपणे चूक दाखवून देत तर कधी कौतुकानी" ध. नी "देऊन त्यांना प्रोत्साहन देत आपले काम नि:पक्ष पणे पार पाडले शिवाय ह्या वेळेस ह्या कार्यक्रमातून नवीन नाटक सिनेमांच्या निर्माता ,दिग्दर्शक ,कलाकार गायक ,वादक संगीतकार ह्यांना बोलवून त्यांच्या सिनेमा नाटकाची जाहिरात कम ओळख करुन देण्यात तर आलीच शिवाय त्यातील गायकांनी आपली गाणी सादर केली ह्या मुळे ह्या पर्वाने आपले  वेगळेपण जपत रसिकांची दाद मिळवली नेहमीप्रमाणेच सारेगमपच्या कमलेश भडकमकर आणि वाद्य वृन्दान अवधूत गुप्तेन केलेल्या संगीतातील नव्या बदलाच्या प्रयोगाला  सुरेल साथ दिली  खरेतर सारेगमपचे सारेच पर्व रंगतदार होते त्यातल्यात्यात" लिटील champs "ने सारयांना वेड लावले होते तसेच "युध्द तारयांचे "हे अभिनय विश्वातल्या गायकांचे पर्वही असेच प्रेक्षकांच्या पसंतीस उतरले होते. गेले अनेक आठवडे सोमवार ,मंगळवार सारेगमपमय झाले होते  
                      यंदाचे स्पर्धक विशेषत: रेश्मा कुलकर्णी ,जयंत पानसरे आणि जुइली जोगळेकर तोडीस तोड आणि शास्र्रीय संगीताची जाण असणारे होते त्या मुळे शेवटपर्यंत कोण जिंकणार ह्याची साऱ्यांनाच उत्सुकता होती आणि सारयांनाच हे तिघेही जिंकावे असे वाटत होते तिघांनाही परीक्षकांनी १००%मार्क दिले होते पण SMS द्वारे मिळालेल्या प्रेक्षकांच्या मतां मुळे जुइली ने बाजी मारत हि स्पर्धा जिंकत "महागायीकेचा" मान पटकावला तिचा रॉकिंग performance रसिकांच्या  पसंतीस उतरला तिच्या आवाजातला चढ उतार खरोखरच वाखाणण्याजोगा होता ती केवळ सतरा वर्षाची असून आता तिची राहिलेली परीक्षा ती देणार आहे जयंत पानसरे उपविजेता ठरला तर रेश्मा कुलकर्णीन तिसरा   क्रमांक पटकावला  
                        ह्या कार्यक्रमाला Zee सिनेमा ,channels वरील मालिकांचे कलावंत तंत्रज्ञ निर्माता दिग्दर्शक ,गायक वादक ह्यांनी आवर्जून उपस्थिती लावली तौफिक कुरेशिंच्या " बॉम्बे कचरा"[plastic ,बाटल्या ,चेपटलेले डबे वै. ]घेवून त्यांनी सादर केलेल्या संगीताच्या नव्या लाजवबाब सादारीकरणा ने कार्यक्रमाची सांगता झाली. 

यवतमाळ येथे मतदान शांततेत सुरु

यवतमाळ येथे मतदान शांततेत सुरु
        यवतमाळ येथे सकाळपासून शांततेत मतदान सुरु असून काही मतदारांच्या नावांच्या बाबतीत मात्र घोळ झालेला आहे काहिंचा  मतदार यादीत नाव नसण्याचा प्रकार झालेला असून त्यांना त्यांच्या नावाचे कार्ड देण्यात आले होते त्यात त्यांचा नोंदणी क्रमांक असूनही मतदार यादीत मात्र  त्यांचा समावेश नसल्याचे दिसले विशेष म्हणजे ते सकाळीच मतदान करण्यासाठी आले होते
      येथील वैद्य नगर मधील न. परिषद शाळा क्रमांक ६ मध्ये व्यवस्थित मतदान सुरु असून सकाळपासून बारा वाजेपर्यंत जवळपास १४. ३०% मतदान झाल्याचे तिथल्या कार्मच्यारयांनी सांगितले यवतमाळ येथे उन्हाची तीव्रता जाणवत असूनही मतदार मत देण्यासाठी बाहेर पडले असून मतदान करणाऱ्यात काही म्हातारया आजींचाही समावेश होता
                                       काही मतदारांच्या नावांचा मतदार यादीत समावेश नाही
नुकतीच  चानल  वरून बातमी पाहिली कि काही मतदारांनी आपली नावे नोंदवूनही त्यांची नावे मतदारयादीत समाविष्ट करण्यात आलेली नाहीत त्यासाठीचा फार्म त्यांनी भरलेला असूनही त्यांची नावे वगळण्यात आली
अमरावती येथे तब्बल ४६००० मतदारांचे नाव मतदार यादीत नसल्याने ते संतप्त झाले होते ,तर नागपूर मध्येही बरयाच  जणांचे नाव मतदार यादीत नव्हते   तेव्हा असा घोळ होण्यामागे कोण आहे हे  संबंधितांनी शोधावे  अशी नागरिकांनी  मागणी केली आहे
             यवतमाळ येथे संध्याकाळपर्यंत ५०% मतदान झाले 

यवतमाळला रेल्वे कधी धावणार ?

             सध्या वेगळ्या विदर्भाच्या प्रश्नावर राजकीय नाट्य चांगलच रंगलय निवडणूक जवळ येताच वेगळ्या विदर्भाचा मुद्दा पुन्हा चर्चेला आलाय मुळात वेगळा विदर्भ होण्यासाठी विदर्भाच्या विकासाबाबत बोलायला हवे. लोकांना विकास हवा तर नेत्यांना राजकारण.देशाची एकीकडे प्रगती पथावर वाटचाल सुरु आहे तर दुसरीकडे भ्रष्टाचारही वाढतच आहे.जनतेच भल करण्यापेक्षा नेते एकमेकांच उणदूण काढण्यात गुंतलेत. पश्चिम महाराष्ट्राच्या तुलनेत विदर्भ नेहमीच मागे का पडतो ह्याचा विचार व्हायला हवा विदर्भाला एकेकाळी कॉंग्रेसचा बालेकिल्ला समजल्या जायच.महाराष्ट्राच्या मंत्रिमंडळात यवतमाळ जिल्ह्यातील मंत्र्यांनी प्रतिनिधित्व केलय दोनवेळा मुख्यमंत्रीपद भूषवलय पण दुर्दैवाने यवतमाळचा उल्लेख अजूनही मागासलेला जिल्हा असाच करावा लागेल.

           ठळकपणे नोंद घेण्याजोगी यवतमाळची मुख्य समस्या रेल्वेची आहे भारतीय रेल्वेला दीडशेच्या वर वर्षे पूर्ण झालीत तर यवतमाळला शंभरच्या वर वर्षे पण अजूनही यवतमाळ रेल्वेच्या बाबतीत उपेक्षितच आहे
यवतमाळ रेल्वेमार्गाला मंजुरी देण्यात आली अस  लोकांच्या कानावर आल पण पुन्हा रेल्वे कोठे अडली कळाले नाही कारण आता पुन्हा निवडणूक आलीय पुन्हा हाच मुद्दा चर्चेला येईल आश्वासनांचा पाऊस पडेल आणि निवडून येताच पुन्हा हे नेते रेल्वेचा मुद्दा विसरून जातील जे नेते थोडे फार प्रयत्न करतात ते देखील रेल्वे मंत्र्यांनी असमर्थता दाखविली की चूप बसतात ह्या अन्यायाविरुद्ध ते का आवाज उठवत नाहीत? त्यांना सामन्यांच्या समस्ये विषयीची कळकळ केवळ मता  पुरतीच असते कारण एकदा निवडून आल कि पाच वर्षांची निश्चिंती!

दरवर्षी रेल्वेच अंदाजपत्रक जाहीर होत यवतमाळचा त्यात समावेशच नसतो कारण ज्या तडफेन तो प्रश्न विधानसभेत मांडायला हवा तो मांडल्याच जात नाही एरव्ही छोटया ,छोट्या प्रश्नावर एकमेकावर तुटून पडणारे नेते त्याच तडफेने यवतमाळ रेल्वेचा मुद्दा उपस्थित का करत नाहीत?

         यवतमाळ येथील शकुंतला हि Narrow गेज रेल्वे, करार संपताच पुन्हा संघर्षाने सुरु झाली.यवतमाळ ब्रॉडगेज रेल्वेसाठीचा संघर्ष मात्र कमी पडतोय यवतमाळ ब्रॉडगेजने पश्चिम महाराष्ट्राशी जोडल्या गेल्यास व्यापारी, नोकरदार, प्रवाशी सारयांचाच फायदा होईल. यवतमाळ करांना त्यासाठी धामणगाव नागपूर अमरावतीला धाव घ्यावी लागते त्यात वेळ व पैसा वाया जातो यवतमाळ रेल्वेने अमरावती ,अकोला ,नागपूर,वर्धा हैद्राबाद,नांदेड ,सोलापूर,पुणे,मुंबईला सहज जोडता येईल कारण तिथे आधीच ब्रॉडगेज रेल्वेलाईन आहे ह्या सर्व ठिकाणी रेल्वेची सुविधा असताना यवतमाळ मात्र उपेक्षितच आहे कारण लोकांची आणि नेत्यांची उदासीनता.
         
यवतमाळच विमानतळही कित्येक दिवस नामांतराच्या घोळात अडकल होत तेव्हा लोक उपहासान विमानतळाला "प्रतीक्षा" नाव द्या अस म्हणत लोकांना अजूनही त्याचा काहीच उपयोग नाही कारण मोठी विमाने इथे येतातच कोठे?  फक्त नेत्या आणि अभिनेत्यांची सोय मात्र झाली
जेव्हा मंत्रीपद जात किंव्हा हुकत तेव्हा त्यांना नाविलाजाने गाडीने प्रवास करावा लागतो तेव्हा त्यांना रस्ते
विकासाचा पुळका येतो थोडाफार रस्ता सुधारतोही  पण तो लवकरच मूळ पदावर येतो तरीही कित्येक वर्षे टोल वसुलीच्या नावाने जनतेची लुट होतच राहते ती रस्त्यात खड्डे पडले तरी चालूच राहते

     यवतमाळला मुख्यमंत्री व इतर मोठया नेत्यांनी कित्येकदा भेटी दिल्यात पण रेल्वे काही सुरु झाली नाही म्हणूनच निवडणुकी आधीच लोकांना नकाराधिकार द्यायला हवा म्हणजे निष्क्रिय उमेदवाराला तिकीट मिळणार नाही जो उमेदवार खरोखरच कर्तुत्ववान ,क्रियाशील आणि इमानदार असेल त्यालाच तिकीट मिळेल गुन्हेगारी प्रवृत्तीच्या निष्क्रिय भाष्टचारी नेत्यांना आता लोक कंटाळलेत अशांना निवडणूक होण्या आधीच लोकांनी नाकारल्यास विकास होईल .
शिवाय एखादा नेता निवडून आलयास  व त्यांनी दिलेली विकासाची आश्वासने पूर्ण न केल्यास त्यांना  त्यांचा
कार्यकाळ पूर्ण करण्या आधीच परत बोलवण्याची सुविधा असावी हीच गोष्ठ  भ्रष्टाचारी आणि दलबदलू नेत्यांच्या बाबतीतहि आमलात आणावी म्हणजे जनतेची फसवणूक करणारया नेत्यांना धडा मिळेल
सद्या दूरदर्शनवरून दाखवण्यात येणाऱ्या बातम्यामधुन आपण नेते लाखो रुपयांची  कशीनावे तर  चोरून नेआण
करत आहेत ते पहात आहोतच अशा वेळेस तर मतदारांनी मत देताना नेत्यांचा कावेबाजपणा ओळखून त्यांनी न केलेल्या विकासाचा निधी  कोठे गेला हे विचारून  मतदान करावे  कारण आपले मत मौल्यवान आहे
              

कुलदीप पवार याचं निधन

                         [ कुलदीप पवार यांच २४ मार्चला मुंबईच्या कोकीळाबेन हॉस्पीटल येथे आजारपणामुळे निधन झाले ते यवतमाळ येथे "  बायको  बिलंदर नवरा कलंदर "ह्या नाटकाच्या निमित्याने आले होते तेव्हाचा हा वृत्तांत ]
                        मधुसुदन कालेलकर लिखित हे नाटक स्वत: कुलदीप पवार दिग्दर्शित करत होते.

त्याचं हे नाटक व त्यांच्या अभिनय कारकिर्दीविषयी जाणून घेण्यासाठी रीतसर परवानगी घेतली तेव्हा वेळेअभावी त्यांच्या मेकअप रूम मधेच प्रवेश मिळाला कुलदीप पवार प्रसन्न चित्ताने आपल्या सहकाऱ्यांशी नाटकाविषयी चर्चा करत होते तर इतर महिला कलाकारांचा एकीकडे मेकअप सुरु होता इथल्याच अभ्यंकर कन्या शाळेच्या मोकळ्या प्रांगणात नाटक होणार असल्याने शाळेच्याच एका hall च रुपांतर मेकअप रुममध्ये करण्यात आल होत रुमच्या मध्यभागी ड्रेसिंग टेबल आणि स्पेशल लाइटची व्यवस्था होती तर एकीकडे प्रेसमन कपड्यांना इस्त्री करत होता रुमच्याच अर्ध्या भागात पडदा बांधून महिला कलाकारांची चेंजिंगची सोय करण्यात आली होती साउंडमन आणि इतर कलाकारांची येजा सुरु होती एकंदरीत सगळीकडे धावपळ सुरु होती एकाने मला कुलदीप पवार तिकडे बसलेत अस सांगितलं तेव्हा मी त्यांना भेटून आनंद झाल्याच सांगितलं त्यांनी देखील हसून thanks म्हटल मी मुलाखतीबद्दल विचारताच ते नम्रपणे म्हणाले की ते खूप थकलेत सारेच थकलेत शिवाय अर्ध्यातासात नाटक सुरु होईल खरेतर माझ्याबद्दल इतक छापून आलय कि मी नवे काय सांगू ? पण तरीही तुम्ही तुमचे

प्रश्न लिहून ठेवा मी नाटक संपल्यावर मुलाखत देईन मी होकार दिला तेव्हा कुलदीप पवारांनी कीर्ती गोसावी ह्या सिने सिरियल मध्ये काम करणारया उमद्या आणि प्रसन्न व्यक्तिमत्वाच्या अभिनेत्याची मुलाखत घ्या अस सुचवलं कारण ते मेकअप करून तयार होते पवईच्या IIT मधून इंजिनीअर झालेल्या कीर्ती गोसावींनी अनेक नाटके ,सिनेमे आणि सिरिअल्स मधून कामे केलीत त्यांच्याशी बोलत असताना कुलदीप पवार मेकअप मनकडून चेहऱ्यावरून शेवटचा हात फिरवत होते.
                    माझी मुलाखत घेण चालू असताना एका प्रश्ना दरम्यान कीर्ती गोसावी पवई मधून इंजिनीअर झालेत हे ऐकून मला आश्चर्य वाटल्याच पाहून आणि आमच बोलण ऐकून कुलदीप पवार म्हणाले ,"अहो लोकांना काय वाटत कि इथले लोक मद्दड असतात ,अर्धशिक्षित असतात ! अभिनय करण नाटकात काम करण काय इतक सोप्प असत?" मी म्हटलं लोकांचा समज असेल माझा नाही [ कारण ह्या आधी मी अशोक शिंदेंची मुलाखत घेतली होती ते देखील इंजिनीअर आहेत ] ते म्हणाले उलट इथे तर कॉमन सेंसचा खूप वापर करावा लागतो वेळेवर अभिनय करावा लागतो डायलॉग पाठ करून येत नाहीत लक्षात ठेवावे लागतात, कुठल्याही कठीण प्रसंगी नाटक सादर कराव लागत वैयक्तिक अडचणी दूर ठेवाव्या लागतात, खूप संकट येतात पण न डगमगता त्याला तोंड ध्याव लागत हे इतक सोप नसत कितीतरी व्यवधान सांभाळावी लागतात कित्येकदा एखाद्या व्यावसाईकाचा फोन येतो कि आमचा मुलगा अभ्यासात लक्ष देत नाही त्याच तिथे काही जमत नाही तुमच्याकडे घ्या त्याला पण एकवेळ doctor,engineer होण सोप असत अभ्यास करून घोकंपट्टी करून पास होता येत पण इथे तस नसत इथे अंगभूत कलागुणांना आणि कॉमन सेंसला महत्व असत वेळ निभावून न्यावी लागते सुरवातीला काहीतरी वेगळ सांगा म्हटल्यावर ह्या तीस वर्षात माझ्या बद्दल इतक काही छापून आलय कि मी काय वेगळ सांगणार म्हणणारे कुलदीप पवार वेगळ सांगून गेलेच ते म्हणतात ,"इथे पण डॉक्टर आहेत पण पाहिलत न त्यांनी इथे काय करून ठेवलंय ते !" बोलता बोलताच त्यांनी नाटकातील गायत्री महाडिक ह्या नवोदित कलाकाराला स्टेप्स सांगायला सुरुवात केली नाटकात कस यायचं,कस बोलायचं ह्याच प्रात्यक्षिक ध्यायला सुरुवात केली ,कीर्ती गोसाविंनाही ते दृश्य समजावून सांगत होते त्यांनी काहींना हेअर स्टाइल बदलायला लावली इतके दिवस दुसरयांच्या दिग्दर्शनाखाली काम करणाऱ्या कुलदीप पवारांना स्वत: दिग्दर्शन करतानाच दृष्य अनोख होत अर्थात नाटक सिनेमातून आपल्या उत्तम अभिनयाची छाप पाडणाऱ्या कुलदीप पवारांचं दिग्दर्शनही कुशलच होत नाटक विनोदी होत त्यांनी त्यात केलेला खलनायकी बेरकी रोल उत्तम होता हे नाटक संपल्यावर बायकांनी त्यांना घातलेल्या शिव्यांवरून कळत होत खरोखरच नाटक पाहिल्यावर कोणाचीच इच्छा त्यांच्याशी बोलण्याची होणार नाही पण अभिनय आणि वास्तव वेगळ असूही शकत .
          अभिनयाच्या आवडीखातर कोल्हापूरहून वाह्या पुणे मुंबईत आलेल्या कुलदीप  पवार यांनी नाटके,सिनेमे आणि सिरिअल्स मधून आपल्या अभिनयाची चुणूक दाखवली त्यांनी बेरकी खलनायक ,खेडवळ नायक ,विनोदी अभिनेता आणि डीटेक्टीव्ह नायक सारख्याच ताकदीन रंगवला त्यांचे " इथे ओशाळला मृत्यू ,अश्रूंची झाली फुले ,नवरा बिलंदर बायको कलंदर ,पती माझा उचापती ,होनाजी बाळा हि नाटके ,शापित ,दरोडेखोर ,अरे संसार संसार ,बिनकामाचा नवरा ,जावयाची जात ,खरा वारसदार ,नवरे सारे गाढव इत्यादी अनेक सिनेमे आणि परमवीर ,तू,तू,,मै,मै हे सिरिअल्स गाजले .

यंदाचा उमेदवार निवडीचा नकाराधिकार आधी द्यावा

                                  सध्या निवडणुकीचे वारे वाहू लागले आहे तिकीट वाटप सुरु आहे आपल्याला तिकीट मिळावे ह्या साठी नेत्यांचे प्रयत्न सुरु आहेत काहींनी पक्ष देखील सोडला आहे देशात भ्रष्टाचार,चोरया ,घोटाळे गाजताहेत शिक्षणाचा खेळखंडोबा झालाय [ राळेगाव इथल्या खेड्यातील काहीजण क्लास मध्ये बसून बिनधास्तपणे कॉपी करतानाचे वृत्त सकाळ ह्या दैनिकात फोटोसहीत प्रकाशित झालय[लोकसत्ताच्या २१  मार्चच्या अंकातील" यहां सब कूछ बिकता है "ह्या बातमीत शाळेच्या प्रोजेक्ट ,पी एच डी .व थीसिस च्या ऑन लाईन विक्रीची बातमीही प्रसारित झालीय] काही निष्क्रिय ,भ्रष्टाचारी नेत्यांना पुन्हा तिकीट देण्यात आलय यंदा नकाराधिकार देण्यात आलाय पण निवडणुकीच्या वेळेस नकाराधिकार दिल्यास पुन्हा त्रीशंकू स्थिती येईल आणि पुन्हा निवडणुकीचा खर्च करावा लागेल म्हणून नेता निवडीचा अधिकार तिकीट वाटपाच्या आधी द्यावा म्हणजे नाकार्धिकार दिल्याचा उपयोग होईल कित्येकदा पक्षातील निष्ठावान नेत्यांना  डावलून दलबदलू नेत्यांना तिकीट दिल्या जाते असे नेते पुन्हा निवडून आल्यावर पक्ष बदलतात किंव्हा पाठींबा काढतात शिवाय त्यांना पक्षातील अंतर्गत माहितीही मिळालेली असते त्या मुळे पक्षाचे नाव तर खराब होतेच शिवाय लोकांचा पक्षावरचा नेत्यावरचा विश्वास उडतो म्हणून नकाराधिकार आधी मिळायला हवा शिवाय ज्यांनी जनतेचा पैसा न खाता निस्वार्थ भावनेने समाजसेवा केलीय व ज्यांनी खरोखरच काही कामे देशासाठी व आपल्या मदारसंघात करून दाखवलीत त्या कर्तुत्ववान नेत्यांची नावे जर मतदानाच्या वेळेस बाजूला दिली व त्यांना मत देण्यास सांगितले तर काही फायदा होईल   

                                         नरेंद्र मोदींची यवतमाळ भेट

                                 नुकतीच नरेंद्र मोदींनी गारपीट ग्रस्त शेतकऱ्यांशी यवतमाळ येथील दाभडी ह्या गावातून संवाद साधला तेव्हा त्यांनी सीमेवरील जवानांशी शेतकऱ्यांची तुलना केली हि गोष्ट चुकीची आहे सीमेवरील जवान कठीण परिस्थितीत प्राण पणाला लावून देशासाठी लढतात व देशाचे संरक्षण करतात तर शेतकरी परिस्थिती पुढे हार मानून आपणच काढलेल्या कर्जाच्या परत फेढीच्या चिंतेने आत्महत्त्या करतात परिस्थितीला घाबरून शरण न जाता धैर्याने शत्रूला नामोहरम करताना शूर  जवानांना  वीरमरण येते हा फरक उद्यमशील वृत्तीच्या नरेंद्र मोदिंनी जाणून घेणे आवश्यक होते

                            त्यांनी एकाचवेळी देशाच्या ३३ जिल्ह्यामधील शेतकऱ्यांशी व्हिडीओ कॉनफरन्सि द्वारे संवाद साधत त्यांच्या प्रश्नांना उत्तरे दिली शेतकऱ्यांनी त्यांनी अनुभवलेला भ्रष्टाचार ,असुविधा आर्थिक समस्या ,शिक्षणातील येणाऱ्या अडचणींना वाचा फोडली त्या वेळी मोदिंनी शेतीचे आधुनिक तंत्र व सोयीसुविधा ह्या बद्दल माहिती दिली इथे कापूस पिकतो तेव्हा त्या पासून कापड इथेच तयार व्हावे व इथूनच ते बाजारात विक्रीस जावे त्या साठी रेल्वे सुरु होणे आवश्यक असल्याचे ते म्हणाले शिवाय भाजीपाला व इतर नाशवंत वस्तूसाठी शीतगृह,गोदाम असणे गरजेचे असल्याचेही त्यांनी सांगितले उसासाठी खूप पाणी पाहिजे हा समज चुकीचा असून गुजरात मध्ये कमी पाण्यात ठिबक सिंचन पद्धतीने उस पिकवला जातो असेही त्यांनी सांगितले अर्थात सद्या मोदी पंतप्रधान पदाच्या शर्यतीत असून ते निवडून आल्यास ह्या बाबीची कितपत पूर्तता करतात ते लवकरच कळेल